Od pustej szyby do dojrzałego filtra: cykl azotowy, parametry wody, kolejność prac i to, ile realnie trzeba czekać.
Zakładanie zbiornika ma kolejność, której nie da się skrócić bez kosztów. Najpierw woda z kranu, potem filtr, rośliny, a obsada na samym końcu.
Pierwszy krok przed zakupem czegokolwiek: GH, KH i pH wody z kranu, najlepiej z komunikatu wodociągu. W Gliwicach wodociąg podaje około 20 °dGH i pH 7,6, a KH z bilansu jonów wychodzi około 13. Taka woda zamyka część roślin i ryb, zanim zbiornik w ogóle stanie. Lepiej wiedzieć o tym w sklepie niż po miesiącu.
Drugi etap trwa najdłużej i najczęściej się go pomija. Filtr musi dojrzeć, czyli przerobić dawkę amoniaku na azotany w ciągu doby. Ile to potrwa, zależy od temperatury i od tego, czy filtr dostał wsad z dojrzałego zbiornika, dlatego zamiast kalendarza jest test. Woda klarowna po tygodniu niczego tu nie dowodzi, bo bakterie nitryfikacyjne nie mętnieją.
Trzeci etap to rośliny, sadzone od razu, jeszcze przed cyklem. Zjadają część amoniaku i hamują glony w pustym zbiorniku. Zaniżają przy tym odczyty testów, więc test dojrzałości trzeba czytać z poprawką.
Ryby wpuszczam dopiero po teście dojrzałości i po dużej podmianie wody. Z rachunku pięć dawek po 3 mg/l amoniaku zostawia około 50 mg/l azotanów.
W tym dziale opisuję każdy z tych kroków osobno, z rachunkami, które można powtórzyć na własnym zbiorniku. Zacznij od tekstu o cyklu azotowym, bo od niego zależy reszta. Obsadę pod konkretny litraż znajdziesz w dziale Mieszkańcy, a dobór filtra w dziale Sprzęt.
GH 16 z kranu nie jest usterką, tylko warunkiem brzegowym. Pokazuję przeliczniki jednostek twardości, zakres z rozporządzenia, rozrzut w obrębie jednego miasta i to, co z twardej wody wynika dla obsady i roślin.
Nie po zapachu i nie po tym, że woda się wyklarowała. Dojrzałość zbiornika ma definicję operacyjną i da się ją sprawdzić w jeden dzień. Pokazuję test, rachunek azotanów i KH na cały cykl i trzy rzeczy, które cykl zabijają.
